Vie et Passion du Christ

A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Lecz Bóg Ojciec nie posłał swego Syna na świat, ponieważ obawiał się, że Syn Boży będzie wykorzystany seksualnie, i spadnie tak nań przerażenie i wstyd. Albowiem dziecko nie wie, co jak winno się nazwać, i z krzywdą, jaką mu wyrządzają sługi Kościoła, zostaje samo.


Główną inspirację do napisania utworu, jak również punkt wyjścia dla samych działań kompozytorskich, stanowił film niemy Żywot i męka Jezusa Chrystusa (fr. Vie et Passion du Christ) z 1903 roku (reż. Lucien Nonguet, Ferdinand Zecca). Obraz ten jest zjawiskiem niezwykłym, i to tak na czasy, w jakich powstał, jak i z perspektywy współczesnej. Żywot i męka Jezusa Chrystusa to jeden z pierwszych obrazów filmowych kolorowanych wykorzystujących technikę ręcznego barwienia Pathéchrome. W 1995 roku film znalazł się na watykańskiej liście 45 najdonioślejszych dzieł – w kategorii filmów o szczególnych walorach religijnych – opracowanej na stulecie kina.

Biblijna historia przez długi czas kazała mi szukać dla niej współczesnych kontekstów. Jednak po obejrzeniu filmu Tylko nie mów nikomu braci Sekielskich, przedstawiającego zjawisko tuszowania pedofilii w Kościele katolickim w Polsce, w moim podejściu zaszła pewna zmiana. Otóż wspomniany film natchnął mnie do ingerencji w historię życia i śmierci Jezusa Chrystusa; do spojrzenia na relację między Bogiem Ojcem a Jezusem Chrystusem z perspektywy rodzica, którym jestem. W kompozycji Vie et Passion du Christ próżno zatem doszukiwać się wizerunku Jezusa: Bóg Ojciec nie posyła swego syna na ten świat, ponieważ obawia się, że dziecko zostanie wykorzystane seksualnie; że odczuje, w efekcie, przerażenie i wstyd. O ile bowiem celem męki i śmierci Jezusa Chrystusa było odkupienie wszystkich grzechów ludzkości, to cierpienie zadawane przez pedofila jest jakiegokolwiek sensu pozbawione. Dziecko nie wie – nie może wiedzieć – jak je nazwać, dlatego z krzywdą, jaką wyrządzają mu sługi kościoła, zostaje na tym świecie samo.
 

Obsada: flet, saksofon altowy, fagot, trąbka in B, fortepian & sampler, skrzypce, altówka, wiolonczela 

Czas trwania: 45 min.

​​

Rok powstania: 2019

Prawykonanie utworu miało miejsce w Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora — Cricoteka, 31 sierpnia 2019 roku.

​Utwór został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.